گریه های شبانه

دیگه دوست نداشتم به این وبلاگ سر بزنم....مجبور شدم جواب بدم...البته خیلی دیره...

بهرام جان من خبری ازش ندارم...منم فقط یه دوست بودم واسش..

یکدفعه غیبش زد....اگه شما دیدینش سلام منو هم بهش برسونین

گفتمش دل مي خري پرسيد چند گفتمش دل مال   تو تنها  بخند 

 خنده کرد و دل زدستانم ربود تا به خود باز امدم او رفته بود 

 دل ز دستش روي خاک افتاده بود جاي پايش

روي دل جا مانده بود

بي تو طوفان زده ي دشت جنونم

صيد افتاده به خونم...

تو چه سان ميگذري.غافل از اندوه درونم.

بي من از كوچه گذر كردي و رفتي

بي من از شهر سفر كردي و رفتي

قطره اي اشك درخشيد به چشمان سياهم

تا خم كوچه به دنبال تو لغزيد نگاهم

تو نديدي نگهت هيچ نيفتاد به راهي كه گذشتي

چون در خانه ببستم دگر از پاي نشستم

گوييا زلزله امد گوييا خانه فرو ريخت سر من

تو همه بود و نبودي

تو همه شعر و سرودي

چه گريزي زبر من

كه زكويت نگريزم...

كه زكويت نگريزم...